Pirates of the.... Quiapo

Ilang tulog na lang ay mapapanood na naman ng buong mundo ang inaabangang laban ng ating pambansang kamao laban kay Miguel Cotto. Sa mga natamong karangalan at popularidad ni Manny “Pacman” Paquiao, hindi lamang dito kung hindi sa buong mundo, sabit na dito ang lahing Pinoy. Of course muli na namang titigil sandali ang pag-inog ng mundo sa lahat nang mag-aabang at manonood ng laban ni Paquiao. Tiyak ding magiging zero ang kriminalidad sa buong kapuluan at ang mga kawatan, holdaper at snatcher ay ihihinto pansamantala ang kanilang masasamang gawain.

Pero alam ba ninyo mga kabalat ko na may negosyanteng kung kailan nakikipagbasagan ng panga si Paquiao sa ibabaw ng ring ay saka sila abala at apurahang nagtatrabaho para humabol sa kanilang deadline. Sila ang tinaguriang pirates of the Caribbean.. este Quiapo pala. Ang kanilang target customer ay ang mga TV viewers na naboboring na sa panonood ng delayed telecast ng laban ni Paquiao dahil sa tambak na commercials.

Napatunayan ko ito noong nakaraang laban ni Paquiao kay Hatton mga kabalat ko. Sa radio ay tapos na ang boksing, ganoon din sa malalaking sinehan sa Mall kung saan ipinalalabas ito ng live at may bayad. Pero sa TV kung saan ipinalalabas ito, nagsisimula pa lamang ang first round. Alam po ba ninyo na nasa mga unang round pa lamang ang laban ni Paquiao sa deleyed telecast ng GMA, may pirated DVD nang nabili at pinanonood ang isa kong kapitbahay at naunahan pa niya akong panooorin ang boksing kung saan sa tuloy tuloy ito at walang commercial.

Ganito po kabilis ang mga negosyanteng pirata. So, bakit ka pa magungupahan pa… este manonood sa Channel 7 na bugbog sarado ka sa commercial, gayong kaya mo namang magkabahay na… este magka DVD na pala. Alam po ba ninyo na right in-front of some doors sa mga bahay, bahay, habang yamot na yamot ang mga residente sa pinanonod nilang laban ni Paquiao, meron nang mga ahente ng pirated DVD’s na kumakatok at nag-aalok na ng finished product ng boksing.

So, anong sinasabi nilang humihinto daw ang pag-inog ng mundo kapag nakikipagboksong si Paquiao. Hindi po mga kabalat ko. May mga tao pong parang “kidlat” kung magtrabaho at mag-produce ng kanilang mga produkto na mula sa laban ni Paquiao to beat their deadlines. Well, tiyak naman pong kikita sila dahil mas kumportable nga namang panoorin ang boksing na tuloy-tuloy kaysa bawat kibot ay pinuputol para bigyang daan ang nakatambak na commercial.

Hindi ko kinukunsinti ang gawaing ito ng mga pirata, pero masisisi po ba natin ang mga kababayan natin kung tinatangkilik nila ang mga produktong ito ng mga pirata dahil na rin sa nakaboboring na panonood ng mga laban ni Paquiao sa TV? Ito ang kinakapital ng mga negosyanteng ito para bilhin na parang hot cakes ang kanilang mga mura at pirated DVD’s. Ayaw marahil nilang mayamot, mainis, mapamura dahil sa bawat pagitan ng mga eksena ng pinanonood nilang boksing ay pinuputol at isinisingit ang hindi mabilang na commercials.

Well, business is business wika nga, legal man o illegal. Kung saan nakakasilip ng pagkakataong kumita ang mga damuhong pirata na ito, iyon ang kanilang pinupuntirya. So, ang masasabi ko lang sa TV station na nagpapalabas ng delayed telecast ng laban ni Paquiao, mentras pinahahaba ninyo ang oras at tinatambakan ninyo ng mga commercials ang pinanonood ng TV viewers, the more na tuwang-tuwa ang mga pirata sa Quiapo at sa iba’t ibang lugar sa kamaynilaan para maibenta ang kanilang mga produkto na parang hot cakes.This coming fight of Paquaio against Cotto, asahan na nating matagal nang ready ang mga piratang ito na nakatutok at business as usual na naman po mga kabalat ko.

Bulok na Kamatis

Since typhoon Ondoy, medyo nakaligtaan ko nang mag-update sa aking Kabalat Blog dahil naging busy ako sa aking gawain lately, but I’m back. Pulitika pa rin ang isyu na aking pupuntuhan dahil ito na naman ang mainit na topic sa kasalukuyan. Well, former President Joseph “Erap” Estrada already aired his intention to run for the 2^nd time, sa 2010 Presidential election. Pinili pa nga niya itong ipahayag sa lugar ng mga maralitang nasa Tondo. Ganoon man, natitiyak ko na katakut-takot na obstacles ang daraanan ni Erap sa kanyang pagkandidato. Una na rito ang mga legal issues na napipintong pagdedebatihan sa Supreme Court. Sa isyu ng moralidad, ang buhay ni Erap ay isa nang open book sa lahat. As we knew, Erap is a convicted plunderer. Hindi siya naabsuwelto sa kanyang kaso at kaya lamang siya nakalaya ay dahil binigyan siya ni President GMA ng presidential Pardon. Now with this derogatory record, na bitbit niya sa kanyang pagtakbo sa eleksiyon, can the people vote for him for the second time? Ang isa bang “bulok” na kamatis na inalis na sa tiklis at pinalitan ng ibang kamatis ay nanaisin pa ninyong maibalik sa katwirang “mas bulok” pala kamatis ang inyong ipinalit? Mga kabalat ko, sa mga kakandidato ngayon bilang pangulo ng ating bansa, wala na ba tayong mapagpipilian sa kanila para muli pa nating isiping ibalik sa Malakanyang ang dati nang inalis dito? Kayo lang ang maaaring makasagot nito kung marunong kayong kumilatis sa mga bulok o hinding kandidato sa 2010 presidential election. Dito ay talino ang dapat ninyong pairalin at hindi ang pagiging panatiko sa tao. Nakasalalay sa inyo ang kinabukasan ng bansa, kung ito ay susulong o uurong na muli. Masusukat din sa eleksiyong darating kung sino ang mga botanteng gumagamit ng utak o isip at kung gaano karami ang kanilang porsiyento.

Kung ayaw ninyong magkamali, magsimula na kayong kumilatis ngayon pa lang ng mga bulok na kamatis sa tiklis.

Still On Typhoon Ondoy's Wrath

The Real Hero?

Pinupuri ko ang actor na si Richard Gutierrez sa sensational niyang pagsagip sa kanyang kapwa artista at leading lady na si Cristine Reyes, na naging malaking isyu pa raw sa New York Times. Ganoon pa man, in my own opinion, what he did is pale in comparison to those ordinary people who did more heroic act to save the lives of other persons during typhoon Ondoy’s wrath. Napakaraming nakakaantig na istoryang naglabasan tungkol sa mga tunay na bayani na ang ilan ay nagbuwis pa ng kanilang mga sariling buhay. Sa mga kuwentong ito ng kanilang mga kabayanihan, ay walang media coverage. Ang tanging kariringgan sa kanilang mga ginawa sa kanilang kapwa tao ay ang mga biktima mismo na nagsasalaysay nito sa mga balitang ating napapanood sa TV. Sa totoo lang, higit na inspiring ang mga istorya nila ng kabayanihan dahil wala itong halong pulitika o gimik na pang-showbiz. They are the true and real heroes sa panahon ng bagyong Ondoy na nagsakripisyo alang-alang sa kaligtasan ng kanilang kapwa, hindi man nila ito kilala, o kaibigan.

Siguro kung hindi lang si Cristine Reyes na kapwa niya artista at kasama sa pelikulang ipapalabas pa lamang ang sinagip ni Richard gaya ng ginagawa niya sa seryeng pinagbidahan niya na Captain Barbell, na walang pinipiling tao, lalo pa at ang mga ito’y nasa bingit ng panganib at walang nakatutok na camera. Baka pati paa ko ay pumalakpak sa kanyang ginawa. Anyway, pinahahalagahan ko pa rin naman ang kanyang naging sakripisyo sa pagliligtas kay Cristin Reyes.

The Real Culprit?

Kung si Richard Gutierrez ay kumilos agad para iligtas ang kanyang leading lady, naging mabagal naman ang pagtugon sa emergency ng ating gobyerno, particularly sa mga ahensiya ng pamahalaan na nararapat magbigay nito sa taong bayan. Sila na mas well equipt, may mga tauhan at resources na magagamit ang tila nakatulog sa pansitan. Marami nang nadisgrasya at nalunod bago sila nakasaklolo. It takes too much time wika nga, at siguro kung hindi tumigil ng konti ang ulan at di humupa ang baha sa lugar na kinarorooonan ng aking mga kaanak sa Quezon City, baka kasama na silang nalunod.

Sana ay mamulat ang administrasyong susunod kay GMA. Na pagtuunan nila nang pansin ang kapabayaan ng mga nakalipas na naging lider ng ating bansa. Na maituwid ang mga ginawang kapalpakan nito at pagwawalang bahala na ngayon ay inaani na natin ang ibinubungang sama. Ang kawalan ng foresight sa mga posibilidad na magaganap sa hinaharap. Ang kawalan ng political will para ipatupad ang planong paglilinis sa mga istrakturang nakahaharang sa mabilis na daloy ng tubig. Ang hindi nila mapigil-pigil na pagpanot sa mga kabundukang karatig lamang ng kamaynilaan. Ang sobrang graft and corruption.

Yes, typhoon Ondoy is an act of God, pero binigyan naman tayo ng isip at talino para mag-isip ng paraan at mapagaan ang magiging epekto nito sa atin. Binigyan din tayo ng lider para ipatupad ang mga planong nararapat gawin upang mabigyan ng proteksiyon ang mamamayan. Pero anong mga klaseng lider ang nagsulputan at naluklok? In this case, it is no longer an act of God. It is an act of man, at ang mga salarin dito ay ang gobyerno at mga namumuno sa ating bansa. Paano kung dumating ang maraming typhoon Ondoy? Kayo bilang lider o kapitan ng barko ang magpapalubog sa Metro Manila na magsisilbing pinakamalaking “Titanic” sa kasaysayan ng mundo.

Typhoon Ondoy's Wrath

Isa lamang sa binahang lugar sa Metro Manila dahil sa lupit
ng bagyong Ondoy

Helpless Situation

Ang bagyong Ondoy na nanalasa noong gabi ng Biyernes at buong maghapon nang Sabado sa Metro Manila at mga karatig lalawigan nito ang isa na sa pinakamatinding unos na naranasan ng mga taong naninirahan dito. Katunayan, ang mga hindi binabahang lugar ay nakaranas lumubog sa tubig. Hindi ako apektado ng pagbaha dahil mataas ang aming kinaroroonan sa San Jose Del Monte Bulacan pero ang mga kamag-anak ko na nasa Quezon City ang nakaranas ng matinding takot. Bago pa lang mananghali nang Sabadong iyon ay nagte-text an sa akin ang aking pamangkin na nasa San Francisco Del Monte. Lagpas tao na raw ang tubig sa kanila at malapit nang umabot sa 2^nd floor ng kanilang bahay. Habang tumatagal ay pataas daw ito ng pataas ayon sa kanyang text messages sa akin. Wala akong kakayahang saklolohan ang mga pamangkin ko kaya sa mga telephone number na ipina-flash na lamang sa TV ako nag-rely para humingi ng assistance para sa kanila. Ganoon man, inabot na nang gabi ay walang pa ring tulong o saklolong dumating sa kanila. Na-low bat na ang pamangkin ko at ang huling text sa akin ay lubog na raw ang bahay ng kanilang kapitbahay at nasa bubong na ang mga ito. Inabot na rin daw ang 2^nd floor ng kanilang bahay.

Sa ganitong sitwasyon, ngayon ko na-realized na wala palang kahanda-handa ang gobyerno at mga awtoridad kapag dumating ang ganito katinding panganib sa buhay ng mga mamamayan. Maging si MMDA Bayani Fernando (kung saan halos 70 percent yata ng Marikina City ay lumubog) ay umaming helpless sila sa nangyaring kalamidad. Kumilos din naman kalaunan ang NDCC pero maging sila ay nagsabi na hindi nila kagyat na natugunan ang pagsaklolo sa mga tao. It takes time. Siguro kung agad silang nakapag-react baka hindi dumami ang casualty. Nagpapasalamat naman ako sa Diyos dahil, nakaligtas ang mga pamangkin ko. Ang pansamantalang paghina ng ulan ang nagbigay daan sa paghupa ng tubig at sila ay magkaroon ng tsansang makalikas.

Ang tagilirang bahagi ng Royal High View Subdivision
sa San Jose Del Monte Bulacan

Ang gumuhong pader sa likurang bahagi ng subdivision kung
saan nahukay pa ang ilalim ng isang bahay na
nakatirik dito

Ang pader na bumagsak at tumabon sa isang barong-barong
ng isang pamilyang naninirahan sa likod na bahagi
ng naturang subdivision

Burial Ground

Kinabukasan nang Linggo, naisipan kong gumala sa ilang lugar sa amin. Magkakatabi lang kasi ang mga naglalakihang subdivision dito. Isang pag-guho ang nakita kong nangyari sa likod na bahagi ng Royal High View Subdivision dito sa San Jose Del Monte Bulacan. Nakita ko rin ang barong-barong na nadaganan ng bumagsak na pader ng naturang subdivision na kinunan ko ng larawan. Mabuti na lamang pala at nakaalis ang mga nakatira sa bahay at araw ito nangyari kaya sila nakaligtas. Paano na kung sa gabi ito naganap at nasa kasarapan sila ng pagtulog?

Ito ang panganib na dulot sa paninirahan ng ilan nating kabalat sa likod ng mga naglalakihan at nagtataasang subdivision. Gusto ko man silang sisihin pero ang katwiran nila ay wala raw silang magagawa dahil hindi nila kayang bumuli ng sariling lupa. Dahil dito, sa mga gilid-gilid na maituturing na excess land na lamang sila nagtayo ng kanilang kubo na maituturing na isang malaking pakikipagsugal kay kamatayan. Ilang libong buhay na ba ang naging biktima ng landslide? Pero sa kabila nito, hindi pa rin maawat ang iba nating kababayan na manirahan sa mga lugar na sadyang mapanganib. Yes, they knew the danger, they feel and smell it, pero sa kasamaang palad, kinakailangan nilang makipagsugal kay kamatayan sukdulang ang kanilang binuong mga tahanan na rin ang magsilbi nilang libingan.

HINDI DAPAT TULARAN

Isang kaibigan ang nagpadala sa akin ng e-mail na may larawan ng isang Military General na totoo naman pong nakahihiya sa buong mundo kung makikita nila ang ang ganitong napakapangit na asal niya. (Nakita na nga post sa TV). Ganito po ang pagkakasabi ng nagpadala sa akin ng e-mail.

Subject: Hindi dapat tularan!

Date: Friday, 28 August, 2009, 10:48 AM

A couple of days ago, an embarrasing scene was played on tv when a Filipino general was carried on someone else shoulder so he wouldnt get wet when he stepped on a banka boat . the american officer on the other hand waded on the water and stepped on the banka without any help. See the symbolism on why the philippines have problems ?

I think the Filipino General should be fired. How could he win the war against the Abu Sayaf? Eh, tubig lang takot na siya. Nakakahiya!!
Lalong nakakahiya doon sa Kano na kasunod niya.
he he he he he he he he

BAGONG PEDICURE SIGURO ANG LOKO.
Send this to all your friends and hopefully this will circulate back to the
Philippines para mapahiya itong General na ito.

Pareho kami ng opinion ng kaibigan kong nag-sent ng larawang nasa itaas. Hindi nga dapat tularan ang mga ganitong ugali ng ilang Filipino General natin. I also agree with him na wala nga tayong kapana-panalo sa mga rebelde sa pakikipag-giyera sa kanila kung sa tubig lang ay ayaw ilusong ng “nakahihiyang” General na ito ang kanyang paa. Sa mga opisyal, ng ating pamahalaan, particularly sa Administration at Presidential bet na si Defense Secretary Gilbert “Gibo” Teodoro, Paki-pangaralan lang po ninyo ang mga ganitong Heneral na nagbibigay ng kahihiyan sa buong mundo sa ating Philippine Military.

Political Tid Bits

The Reluctant Presidential Bet

Vice President Noli “Kabayan” De Castro remain reluctant to join the administration party as their presidential bet for 2010 election. Marahil, he himself knew that despite the administration’s huge political machinery once he join the GMA bandwagon, his chance of winning will become more slimmer. The unpopular President and those scandals after scandals and corruptions that rocked GMA will surely be reflect to their groomed presidential bet. Tiyak na ang mga “baho” ng kasalukuyang administrasyon ang masisinghot ng mga taong bayan dahil ito ang gagamitin niyang “pabango” sa halalan.

Naniniwala ako na once na magdeklara si Kabayan ng kanyang pagtakbo bilang presidente at umanib sa partido ni GMA. Mag-expect na tayong maging ang pagkatao, pamilya at naging trabaho ni kabayan, ay magsisimula na ring bulatlatin at pasingawin. Kung sa latest survey ay nasa ikalawa o ikatlong puwesto siya, tiyak na hihilahin ito pababa ng kanyang mga kalaban

PING Vs. ERAP

Ngayon pa lang ay nagbabatuhan na ng putik ang mga maglalabang presidentiables. Ang latest nga ay ang pagpapasabog ni Sen. Ping Lacson ng mga ginawang “kabalahuraan” ni former Pres. Erap Estrada noong makasama niya ito at Vice President pa lamang hanggang sa maging Presidente. Although, hindi na bago ang mga isiniwalat ni Senator Ping, and no longer secret to us, mainam pa rin namang mapakinggan natin ang behind the scene na mga pangyayari lalo pa't ang nagsisiwalat nito at dati niyang kaibigan, kaalyado at tauhan. Sino pa ba ang makakaalam nito kung hindi si Ping lamang at si Erap.

So, anuman ang magiging kaganapan, abangan na lang natin mga kabalat ko ang susunod na kabanata. For the meantime, just enjoy the series of privilege speech of Senator Ping Lacson and the series of counter privilege speech of Sen. Jinggoy Estrada in defence of his father in the Senate. Kaya lang, kung handang sagutin ni Sen. Ping ang anumang ibabatong kuwestiyon ni Sen. Jinggoy sa kanya, hindi naman handang sagutin ni Jinggoy ang ibabato sanang katanungan ni Ping, sa kanya, na “nagpapahina sa kanyang depensa at pagtatanggol sa kanyang ama.”

Dito ay ang kredibilidad ng kanilang mga sinasabi ang dapat timbangin ng taong bayan.

Institutional Corruption, etc.

Institutional Corruption

Sa nagdaang mga administrasyon, sa halip na kumonti, lalo pang naging talamak ang corruption sa ating bansa. Sa kabila ng mga expo say na naglalantad sa mga katiwaliang nagaganap at pagtukoy sa mga sangkot na personalidad sa ating pamahalaan, ganoon din sa sunod-sunod na imbestigasyong ginagawa sa senado at kongreso, nananatiling walang naparurusahan. Dahil dito, tila nagiging institution na ang corruption sa Pilipinas. Mula sa pinakamataas na puwesto sa Malakanyang, hanggang sa pinakamababang Barangay level. Sa mga ginaganyak na lamang na mamuhunan dito sa ating bansa, nauudlot ito dahil ang “tongpats” agad ang inuuna ng mga opisyal ng gobyerno sa pakikipag-usap sa mga ito. Kung sakali namang nagkaroon ng milyong halaga ng lagayan, ang kaban ng bayan ang nawawaldas at ang kawawang si Juan Dela Cruz naman ang nagdurusa sa pagbabayad ng mataas na buwis.

Unexplained Wealth

Angkop lang na masampahan ng kaso ang nagkakabulol-bulol na kongresistang anak ni President GMA na si Mikey Arroyo sa Ombusdman dahil sa hindi niya maipaliwanag na paglobo ng kanyang kayamanan. Ganoon din sa hindi nito pagkakadeklara sa kanyang Statement of Assents, Liabilities and Network ng kanyang biniling ari-arian sa Amerika.

Noong una, ang sabi niya ay galing ang kanyang yaman sa kanyang mga magulang pero bigla rin siyang kumambiyo pagkatapos. Naisip marahil niya na tila ididiin pa niya ang kanyang “ermat” sa palasyo na kuwestiyunable rin ang paglobo ng kanyang kayamanan at hindi rin halos maipaliwanag. Ang idinahilan naman niya ay mula raw ito sa mga campaign contribution at regalo sa kanilang kasal ng kanyang misis.

By gulay mga kabalat ko. Naniniwala ba kayo sa ganitong kasagutan ng isang taong nabubulol halos sa pagpapaliwanag at hindi malalambungan ng pagdududa ang inyong isipan? Pati na nga ang kanyang SALN ay idinadahilan niyang hindi pa raw siya marunong gumawa nito. Kung may 5.7 million lang siyang yaman noong 2001, umakyat ito sa 74.4 million noong 2004 at umalagwa pa ito last year at naging 99.4 million. Aba’y kung sa suweldo lang niya bilang kongresista ay hindi niya kikitain ang ganitong hal

Ombusdman Gambit

Ang problema, ang pinagsampahan ng kaso ng grupo na kumukuwestiyon sa hindi maipaliwanag na yaman ni Congressman Mikey Arroyo ay natutulog na “bantay (daw) ng bayan”, ang Ombusdman. Aba’y noon ko pa pinuntirya sa aking komentaryo ang pagiging inutil ng Ombusdman na ito mga kabalat ko na ang namumuno ay classmates ng “erpat” ni Mikey Arroyo. Na naikomento kong ito ay hindi bantay ng taong bayan kung hindi bantay ng pamilyang nakatira sa palasyo. O, ano ngayon ang kinahinatnan? Kitang-kita ninyo at maliwanag pa sa sikat ng araw na "tila protector” nga sila ng pamilyang doon nakatira. Nang mabulisyaso si Mikey sa kanyang hindi maipaliwanang na yaman, aba’y biglang-bigla ngayong naghihigpit sa pagkuha ng kopya ng SALN, sa pagpapalabas ng guidelines na hindi na basta makaka-avail nito at kung kukuha ka man, pasusumpain ka pa na hindi raw ito dapat gamitin sa panggigipit. By gulay na naman! As a citizen of this country and a taxpayer, mayroon tayong karapatan sa isang public document and we are also guaranteed by our constitution the right to information. Anong klaseng bantay ito ng taong bayan? Ang mga taong bayan na nagnanais magbulgar sa nalalaman nilang katiwalian ng isang public servant na nagpapayaman sa puwesto ang kanilang “kinakahulan” at hinaharang, sa halip na sila mismo ang magpasimuno para ilantad ang mga tiwaling opisyal ng gobyerno. Ang kapangyarihang ipinagkaloob sa kanila ngayon ang kalasag ng mga magnanakaw sa kaban ng bayan na tatawagin kong “Ombudsman gambit”

Bayan, mga kabalat ko, ano pa ba ang magagawa natin? Hintayin na lang natin na mapalitan ang administrasyong ito. Umasa tayo na ang papalit naman ay hindi mga manok nila na magiging protector din nila kapag wala na sila sa puwesto. Iyong may political will na uusigin sila at sasampahan ng patong-patong na kaso kapag nanaog na. Wait and see na lamang tayo at abangan ang susunod na kabanata.