A Repeat Performance of A Non Perforning Asset?

Senator Lito Lapid

Ikinataas ng isa kong kilay mga kabalat ko ang muling paghahain ng kanyang Certificate of Candidacy as a Senator nitong si Lito Lapid. I repeat, bilang isa po uling senador. Ang pagkakaalam ko po ay ayaw na talagang kumandidatong senador ni Mr. Lapid dahil inamin naman po niyang nahihirapan daw po siyang makipagsabayan sa kanyang mga kapwa senador na magagaling magsalita ng English. Babalik na lang raw po siya sa Pampanga upang kumandidatong Gobernador. Well, hindi po ganito ang nangyari. Sa kawalan at kakulangan, ayon na rin sa kanya ng maihahanay na mga kakandidatong senador sa tiket ni Gibo Teodoro, pinakiusapan diumano siya ni GMA na tumakbo na lang muling senador.

Alam po ninyo mga kabalat ko, sa Pilipinas, marami nang taong naghihirap at nagugutom. Ito’y sanhi na rin ng sobrang corruption sa ating pamahalaan at kawalan ng oportunidad na makakita ng hanapbuhay. Kung ang iboboto pa po natin sa darating na eleksiyon ay iyong mga tinatawag na “non performing assets” sa kongreso at senado, ano pa po ba ang aasahan natin para sa hinaharap ng ating bayang minamahal?

Senator Lapid, during his term in the senate proved to us that he is a non-performing asset. Ano po ba ang ginawa niya sa senado from day one up to his possible last day ng kanyang termino? Maupo at magbutas ng silya, makinig, magpanis ng laway bilang isang legislator? Gaano na po ba karaming batas ang kanyang naipanukala at naipasa? Sa mga batas na ito kung meron man, ano naman ang naging silbi nito para iangat ang buhay at pamumuhay ng ating mga mamamayan? Isa po siyang senador na tumatanggap ng suweldo at pork barrel mula sa kaban ng ating bayan. May mga staff din po siya na ang mga buwis natin ang ibinabayad sa kanilang mga suweldo, pero tila ang siste, hindi natin siya ganap na napakikinabangan. Now that he seek a re-election as a senator this 2010 election, kayo po ba bilang matatalinong botante ay papayag pa sa hihingin niyang repeat performance where in fact we knew that he is a non-performing asset in the senate.

Hindi lang po si Senator Lapid ang muling lalapit sa inyo para kayo gayumahin to vote for them. Alam po ninyo kung sino-sino ang mga non-performing asset na ito sa ating gobyerno na nailuklok ninyo. Sana po ay kilatisin natin ang kanilang mga ginawa at hatulan sila ng ayon dito. Do not allow anymore to repeat their performance as a non performing asset. Mag-esep-esep po kayo mga kabalat ko at huwag ng palakpakan ang mga ganitong tao at sisigaw pa kayo habang pumapalakpak ng : “Babalik! Babalik!

National Day of Mourning

The Maguindanao Massacre

Ngayon ko napagtanto mga kabalat ko, matapos ang naganap na brutal at senseless killing ng napakaraming tao kabilang na ang napakarami ring media practitioner sa lalawigan ng Maguindanao na wala na sa impiyerno si “Satanas” at ang kanyang mga “kampon”. Ang mga diyablo po ay naninirahan na sa bahaging ito ng Mindanao. Nasabi ko po ito dahil, demonyo lang po ang makagagawa ng ganitong pagpaslang kung saan walang pakundangang pinagpapatay ang mga media practitioner (babae at lalaki) na ni hindi man lang sumagi sa kanilang bumbunan ang takot at pag-aalala.

Sa mga nakaraan kong artikulo na pinagsususulat sa blog kong ito, ang mga Abu Sayyaf ang tinagurian kong pinakamapanganib na “hayop o halimaw” na gumagala sa kagubatan at lungsod ng Basilan, at iba pang lugar sa Jolo. Aba’y dinaig po sila ng mga nasa Maguindanao mga kabalat ko. Mga “demonyo” na po ang naririto at tila nasakop na nila ang lalawigang ito dahil mistulang si “Hitler” na ang nag-utos sa kanyang mga alipores na pagpapatayin ang napakaraming tao together with many media practitioner saka ilibing sa hukay.

Maraming media practitioner na naipadadala sa mga bansang may giyera, gaya ng Iraq, Afghanistan at iba pang lugar na may armed conflict. Dito po ay napakaraming mga terorista na talaga po namang nakakatakot at kakabahan ang mga periodista. Pero sa awa ng Diyos ay nakababalik pa sila ng buhay at hindi nasaktan. Yes, may mga paisa-isa rin namang nadadamay at nabibihag pero napapalaya rin naman pagkatapos. Pero iba po ang sitwasyon sa Pilipinas particularly sa bahaging ito ng Maguindanao. Dose-dosena po kung pagpapatayin ang mga media practitioner na talaga namang nakaaalarma at makatatawag ng pansin at atensiyon sa buong mundo.

What is happening to our country, Madam President? Ganito bang mga kampon ng demonyo ang iyong hinayaang magkanlong at maghari sa Maguindanao? Na sa iyong administrasyon lumaki ang sungay, at pagka-palalo ng mga kaalyado mong ito sa pulitika? Na nagawa nilang mag-build up ng napakaraming private army kung saan pati ang ilang miyembro ng pulisya na nakasasakop doon ay tila tauhan na rin nila at ngayon ay naghasik ng lagim. Wala na silang sinasantong batas at klase ng taong kanilang papatayin?

Kung away man ng mga angkan na naglalaban-laban sa pulitika ang dahilan, hindi na ito biro Madam President. Napakaraming buhay na ng mga media practitioner ang idinamay nila at naglagay na muli sa mapa ng mundo, na dito pala sa Pilipinas ang pinakamapanganib na lugar sa buong kontinente. It is all your responsibility at kung sakaling kaalyado man ng inyong palasyo ang may kagagawan nito, sa pamamagitan din ng inyong kapangyarihan ay kailangang kayo ang tumapyas sa mga “sungay” ng mga demonyong ito na sa inyong administrayon lumaki, yumabong at gumawa ng karumal-dumal na krimen sa kasaysayan ng pamamahayag.

Bayan, mga kabalat ko, dapat nating ipagluksa ang sinapit na ito ng ating mga kaawa-awang media practitioner. Sila po ay nagtatrabaho lamang upang ipaalam ang mga nagaganap sa ating kapaligiran. Ipaalam sa ating mga mamamayan ang katotohanan, pero sa malas, sa ating bansa ay hindi na po sila sinasanto at kung pagpapatayin ay parang hayop na lamang ang pagturing. Only in the Philippines. Only in that part of Mindanao “where poverty, deception and corruption is in their highest level”, and only during the regime of President Gloria Macapagal Arroyo.

Paano ba ang maging Bayani?

Isa itong katanungan ng surprise guest sa espesyal na pagtatanghal ng “Isang Tanong” ng GMA Channel 7 sa mga presidentiables noong Linggo ng gabi. Siyempre pa ang nagtanong ay ang tinanghal na CNN ultimate hero of the year Efren Penaflorida ng Cavite. Ang guro na nagpasimula ng “Kariton Classroom” sa layuning makatulong at maibahagi ang kaalaman at edukasyon sa mga mahihirap na batang lansangan sa kanilang lugar. This unselfish endeavour of Efren made him a hero at kinakailangan pang ang mga banyaga ang kumilala at magbigay ng parangal sa kanyang katangi-tanging gawain na ito. Ang panalong ito ni Efren ay “sampal” sa gobyerno at ahensiya ng pamahalaan na nakatoka para sa edukasyon ng mga Pilipino. Ahensiyang niyanig kamakailan ng “noodles scam” kung saan milyones na salapi ang diumano ay nauwi sa corruption.

Paano ba ang maging bayani? Kailangan pa ba itong ipamukha ni Efren sa mga opisyal ng pamahalaan na sa halip maglingkod ng tapat sa bayan at mamamayan , ang salaping “kukurakutin” ang nauuna sa kanilang listahan. The government had all the needed recourses, pero bigo silang matugunan ang lumalaking problema sa ating edukasyon.

Paano ba ang maging bayani? Kailangan pa bang ipamukha ni Efren sa mga gahamang school/college/university owner na ang iniisip at pagtingin sa edukasyon ay komersiyalismo at kailangan nilang kumita ng malaking tubo sa taon-taon nilang pagtataas ng tuition fees and other expenses na may kaugnayan sa pag-aaral. Karamihan pa nga dito ay pag-aari pa ng mga naturingang nagpapalaganap ng salita at aral ng Diyos.

Paano natin malalaman ang katangian ng isang bayani? Siyempre sa kanilang ginagawa. Si Efren, sa pamamagitan ng kanyang “Kariton Classroom” tinuturuan niya ang mga kabataang napagkaitan ng edukasyon sanhi ng kahirapan. Nagsasakripisyo siyang dalhin, sa halip na siya ang puntahan ng mga ito upang ibahagi ang kanyang kaalaman sa mga kabataang walang kapalit na kabayaran. Sapat na sa kanya na “maligayahan” siya sa kanyang makataong ginagawa at hindi hadlang ang iilang aklat at gamit sa eskuwela na kanyang isini-share para maisakatuparan ito. I’ve heard from Efren sister nang ma-interview ito sa radio, hindi ang pansariling interes ang kanilang iniisip dahil “sa langit sila nag-iipon ng kayamanan”.

Paano ba ang maging bayani? Ang pagiging bayani ay nasa puso at isip na isinasagawa ng may pag-ibig sa kapwa. Sino man sa atin ay maaaring maging bayani at hindi ito sinusukat sa kung ano ang ating katayuan sa buhay. Mahirap, mayaman, may pinag-aralan o wala, may katungkulan o ordinaryong tao, basta’t ang ginagawa sa bayan at sa kapwa ay walang halong pag-iimbot, pagkukunwari, at walang inaasam na kapalit o kabayaran. Totoong paglilingkod na hindi na kailangang ipagmalaki, ipagyabang, at ipakita sa mga TV advertisement na maraming natutulungan. Serbisyo at pagmamahal na walang kundisyon.

Sa ilang kakandidatong presidente ngayon, sino sa kanila ang inaakala ninyong magiging bayani? Si Bayani Fernando ba na sa pangalan lang naging bayani? Si Manny Villar ba na ang lahat ng kanyang natulungan ay kailangan pang iharap sa kamera ay gawing political advertisement? Si Erap ba na na-convict na sa salang pandarambong o si Noynoy Aquino na nasa likod at anino lamang ng kanyang amang bayani na si Ninoy Aquino at Cory magic? Masasabi ba ng mga ito na kaya sila handang gumastos ng milyon-milyong salapi sa kanilang pangangampanya ay upang makapaglingkod at makapagsilbi sa bayan at mamamayan na walang hinihintay na kapalit o pakinabang? Na sa langit sila magtitipon ng kanilang kayamanan at hindi sa malalaking bangko sa Pilipinas at sa ibang bansa? Sa binaggit kong ito, malamang na maging “tikom” ang kanilang mga bibig o kaya ay pabulaanan nilang may ganito silang iniisip at layunin. Subalit natitiyak ko na naglalaro na sa kanilang isipan na “mahirap” nga palang magpakabayani.

Old Political Party Rivalry

Nacionalista Party
Manny Villar-Loren Legarda

Liberal Party
Noynoy Aquino-Mar Roxas

It seemed na nagbalik na po mga kabalat ko ang old rivalry ng dalawa sa pinakamatandang partido pulitikal sa Pilipinas, ang Nacionalista Party at Liberal Party. Nagsisimula na rin pong maglipatan at “magbalimbingan” ang mga “trapo”. Matapos mamantikaan ang kanikanilang mga nguso sa imperyo ng Lakas-Kampi-CMD na hindi man nila aminin ay nagsisimula ng mag-collapse dahil ang kanilang “manok” na si former Defense Secretary Gilbert “Gibo” Teodoro ay hindi ganoon kapopular. Naniniwala ako na kahit kinuha pa nila si dating OMB Chairman Edu Mansano bilang running mate, hindi siya kayang dalhin nito dahil Edu alone cannot lift himself to overrun his two presidential opponents, (Mar & Loren). Anyway hindi ko naman inaalis ang tsansa ni Gibo na maging “dark horse” dahil bukod sa nakaupo pa sa puwesto ang kanilang “Emperatriz” malaki at malawak rin ang kanilang makinarya aside from having a “pot of gold” in their chest.

Sa kasalukuyan, ang Noynoy-Mar tandem ang rumeremate sa survey. Noynoy unseated Villar, sa mahaba-haba rin nitong pamamayagpag sa unahan noon kung saan milyon-milyon na rin ang nagagastos nito sa kanyang mga infomercials since the beginning of this year. Abangan na lang natin kung ngayong kinuha na niya ang isa ring front runner sa survey na si Loren Legarda bilang vice, ay mauungusan na nila ang Noynoy-Mar. malayo pa naman ang “judgement day” at magiging todo na rin ang kampanya next year kaya tiyak na maghihilahan sila sa pagbaba at pagtaas.

With regards to former President Joseph “Erap” Estrada and his Obama looked-alike running mate, Makati Mayor Jejomar Binay, mas naniniwala akong babandera rin sila pero “kapos” nga lang. Sino ba naman matalinong boboto sa isang tao na bukod sa meron ng “derogatory record” as “mandarambong” kakaba-kaba pa ang mga boboto sa kanya dahil baka masayang lang ang kanilang mga boto sakaling ma-disqualify ito kung mananalo. Useless wika nga ang kanilang pagsuporta at paghihirap.

Ano naman ang tsansa nina MMDA and Celebrity Duet Champion Bayani Fernando at former police and Secretary of DPWH Hermogenes Ebdane sa presidential race? Kung hindi man idedeklarang nuisance candidate ang dalawang ito gaya ng ilang unknown personality who came out from their grave, (kasama na dito ang kapitbahay kong magtataho na nag-file na ng certificate of candidacy), natitiyak ko na pupulutin lang sila sa kangkungan.

So in the final analysis, ang nakikita kong maglalaban ng neck to neck dito ay ang Noynoy-Mar tandem ng Liberal Party at Manny-Loren ng Nacionalista Party mga kabalat ko. Ang katunayan, nagpakawala na si Villar ng kanyang opening salvo by implicating Noynoy sa SCTEX road project anomaly. Kung natatandaan ninyo, si Villar ay una ng naakusahan ng kaparis na anomalya sa C5-road extension project naman ng ilang kapwa niya senador.

Well, simula pa lamang po ito ng giyera ng dalawang partido pulitikal na ito bilang old rival in Philippine politics. Expect more to come habang umiikli ang panahon patungo sa judgement day. With their gold, goons, guns and mudslinging, kayo na po ang bahalang kumilatis sa mga ito kung sila nga ba ay “ginto o tansong nakabalatkayo lamang ng ginto.”

Manny Paquiao Wrote His Own History

Paquiao Vs. Cotto

Again as many of us expected, Manny “Pacman” Paquiao, our pambansang kamao, conquers the world with his fist by beating Welterweight Champion Miguel Cotto. Ito rin ang sumulat ng kanyang sariling kasaysayan sa larangang ito na kanyang kinabibilangan bilang natatanging mandirigma sa lahat ng panahon. Bilang isang lahing Pinoy, natural lang na magdiwang ang lahat ng mga kalahi ni Pacman. Unfortunately, hindi ganito ang mentalidad ng iilan nating kabalat. May naririnig pa rin akong negatibo ang dating at komentaryo laban sa pambansang kamao. Okey lang sana kung kalahi nila ang mag-amang Mayweather na champion sa kahambugan at kayabangan, pero Pinoy na Pinoy po sila. Well, they are entitled to their own oipinion and sentiment. Hindi naman natin mai-expect na sa mundong ito ay pawang positibo lamang ang ating maririnig, natural lang na may negatibo rin.

Anyway, anuman ang sabihin nila, si Manny ay umukit na ng kanyang sariling kasaysayan. Hindi na nila ito magagawang bakbakin sa kanya. Ang kanyang ginawa sa lahing Pinoy ay sobra-sobra na at ang tanging maigaganti ko sa kanya ay ang “taos pusong pasasalamat”. Natutuwa rin ako na sa aking panahon sa mundong ito, may lumitaw na katulad niya na aking nakita at nasubaybayan ang pag-akyat sa rurok ng tagumpay. Tagumpay na kumilala sa kakayahan ng isang Pilipino o Asyano bilang isa na pinaka-mahusay na mandirigma sa larangan ng boxing.

Ano man ang mga susunod pang kabanata sa buhay ni Manny after this Cotto fight, ang Diyos na lamang ang nakaaalam. Maaaring umakyat pa siya ng bahagya sa ituktok ng bundok na kanyang niyayapakan o bumulusok nang paibaba. Ganoon pa man, gaya ng nasabi ko na, ang kanyang mga naging accomplishment at inukit sa kasaysayan ay hindi na mabubura pa.

Gaya ng ending na laging nababasa ko sa mga istoryang fairy tales, ang tanging wish ko na lang sa kanya, may he and his family live happily ever after.

Pirates of the.... Quiapo

Ilang tulog na lang ay mapapanood na naman ng buong mundo ang inaabangang laban ng ating pambansang kamao laban kay Miguel Cotto. Sa mga natamong karangalan at popularidad ni Manny “Pacman” Paquiao, hindi lamang dito kung hindi sa buong mundo, sabit na dito ang lahing Pinoy. Of course muli na namang titigil sandali ang pag-inog ng mundo sa lahat nang mag-aabang at manonood ng laban ni Paquiao. Tiyak ding magiging zero ang kriminalidad sa buong kapuluan at ang mga kawatan, holdaper at snatcher ay ihihinto pansamantala ang kanilang masasamang gawain.

Pero alam ba ninyo mga kabalat ko na may negosyanteng kung kailan nakikipagbasagan ng panga si Paquiao sa ibabaw ng ring ay saka sila abala at apurahang nagtatrabaho para humabol sa kanilang deadline. Sila ang tinaguriang pirates of the Caribbean.. este Quiapo pala. Ang kanilang target customer ay ang mga TV viewers na naboboring na sa panonood ng delayed telecast ng laban ni Paquiao dahil sa tambak na commercials.

Napatunayan ko ito noong nakaraang laban ni Paquiao kay Hatton mga kabalat ko. Sa radio ay tapos na ang boksing, ganoon din sa malalaking sinehan sa Mall kung saan ipinalalabas ito ng live at may bayad. Pero sa TV kung saan ipinalalabas ito, nagsisimula pa lamang ang first round. Alam po ba ninyo na nasa mga unang round pa lamang ang laban ni Paquiao sa deleyed telecast ng GMA, may pirated DVD nang nabili at pinanonood ang isa kong kapitbahay at naunahan pa niya akong panooorin ang boksing kung saan sa tuloy tuloy ito at walang commercial.

Ganito po kabilis ang mga negosyanteng pirata. So, bakit ka pa magungupahan pa… este manonood sa Channel 7 na bugbog sarado ka sa commercial, gayong kaya mo namang magkabahay na… este magka DVD na pala. Alam po ba ninyo na right in-front of some doors sa mga bahay, bahay, habang yamot na yamot ang mga residente sa pinanonod nilang laban ni Paquiao, meron nang mga ahente ng pirated DVD’s na kumakatok at nag-aalok na ng finished product ng boksing.

So, anong sinasabi nilang humihinto daw ang pag-inog ng mundo kapag nakikipagboksong si Paquiao. Hindi po mga kabalat ko. May mga tao pong parang “kidlat” kung magtrabaho at mag-produce ng kanilang mga produkto na mula sa laban ni Paquiao to beat their deadlines. Well, tiyak naman pong kikita sila dahil mas kumportable nga namang panoorin ang boksing na tuloy-tuloy kaysa bawat kibot ay pinuputol para bigyang daan ang nakatambak na commercial.

Hindi ko kinukunsinti ang gawaing ito ng mga pirata, pero masisisi po ba natin ang mga kababayan natin kung tinatangkilik nila ang mga produktong ito ng mga pirata dahil na rin sa nakaboboring na panonood ng mga laban ni Paquiao sa TV? Ito ang kinakapital ng mga negosyanteng ito para bilhin na parang hot cakes ang kanilang mga mura at pirated DVD’s. Ayaw marahil nilang mayamot, mainis, mapamura dahil sa bawat pagitan ng mga eksena ng pinanonood nilang boksing ay pinuputol at isinisingit ang hindi mabilang na commercials.

Well, business is business wika nga, legal man o illegal. Kung saan nakakasilip ng pagkakataong kumita ang mga damuhong pirata na ito, iyon ang kanilang pinupuntirya. So, ang masasabi ko lang sa TV station na nagpapalabas ng delayed telecast ng laban ni Paquiao, mentras pinahahaba ninyo ang oras at tinatambakan ninyo ng mga commercials ang pinanonood ng TV viewers, the more na tuwang-tuwa ang mga pirata sa Quiapo at sa iba’t ibang lugar sa kamaynilaan para maibenta ang kanilang mga produkto na parang hot cakes.This coming fight of Paquaio against Cotto, asahan na nating matagal nang ready ang mga piratang ito na nakatutok at business as usual na naman po mga kabalat ko.